با هرچه عشق نام تو را می توان نوشت

                                       با هرچه نور نام تو را می توان سرود

خطاست

     اگر بیندیشیم عشق حاصل مصاحبت درازمدت و

          با هم بودنی مجدانه است.

عشق

      ثمره خویشاوندی روحی است و اگر این خویشاوندی

       در لحظه ای تحقق نیابد ، در طول نسل ها نیز تحقق

            نخواهد یافت.

                                                   (جبران خلیل جبران)

گلم خوبم تمام هر چی دارم

بذارسر روی شونه هات بذارم

.

تمامه خواسته من از تو اینه

خودت میدونی خسته م نا ندارم

.

چشام لبریز بارون راهِ ابرِ

ببین خونه بدون تو عینه قبرِ

نمی دونم چه جور بگم میخوامت

سکوتم نه شکایته نه صبره

.

همه دنیا پی خودم میگشتم

خودی تر از تو عاشق تر ندیدم

.

تو آغوش منی انگار میمیرم

چقدر آرزومِ اینجا بمیرم

.

بده دستاتو مرهم باش برای

دلِ ساکتِ سرده سر به زیرم

.

مثل مرجان دریایی عزیزی

مثل عشق رویایی زلالی

به معصومیته  یه شاخه ی رز

 مثل یک مرغِ عشقی بی گناهی

گاهی اونقدر غرق روزمرگیهامون میشیم که خودمونو فراموش می کنیم چه برسه به کارهاو دلبستگیهامون. یه زمانی به این جمله حاج کاظم تو آژانس شیشه ای فکر می کردم معنیشو درست نمی فهمیدم. می گفت روزها گذشت زندگی انقدر بهمون سخت گرفت و که همه چی از یادمون رفت( البته مضمون جمله این بود) حالا بعد مدتها که رسیدم به دوره جوونی و زندگی رو با تمام وجودم حس می کنم میفهمم که حاتمی کیا زمان نوشتن آژانس بدجور گرفتار بوده و آدمهاشم تلخ شده بودن. زندگی گاهی از پس شیرینیهاش خیلی تلخه و گاهی در پس تلخیهاش خیلی شیرین اما دوست دارم تو همه لحظه هاش پناه ببرم به یگانه عالم اوئی که گفته (بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را)

پس :

         یا رب

             بی کسم و همنفس من توئی

                                        رو به که آرم که کس من توئی 

                                                                                     (س ـ خ )

نمی دانم هاتف این بار برای درمان درد عشق چه چاره ای اندیشدیده

دلم بهانه می گیرد و دیدگانم اشکبار است

زجر انسانهای بی گناه مرا می سوزاند

می سوزند همچو پروانه و آب می شوند و دم بر نمی آورند

آتش اینبار در وجود آنها شعله می کشد

اینبار این کوزه های ترک برداشته طاقت ندارند

اما ، چه بلند مرتبه اند آنان که سکوت برگزیده اند

اما سکوت در برابر ظلم فراموشی خود گناه است

اینبار من زبان آنهایم

دیگر سکوت بس است

سوختن در برابر آنچه به آن عشق می ورزی زیباست

اما باید گاهی به آسمان نگاه کرد

آیا اوهم این سکوت را می پذیرد

گاهی به آسمان نگاه کن

من مدتهاست که به آن آبی ژرف می نگرم

مدتهاست که در آن پهنای نیلی به دنبال چشمان توام

مدتهاست که به آسمان می نگرم تا شاید

تا شاید بازهم مرا از آن بالا نظاره کنی

دلم بهانه می گیرد ، بهانه عشقت را ، بهانه دیدارت را

اما ، مدتهاست که گرمای وجودت را به آبی آسمان سپرده ام

حالا تو باید گاهی به زمین بنگری

به دو چشم عاشق

چشمانی که سالها به بهانه دیدار تو گریسته اند

گاهی به زمین خاکی بیندیش

اینجا چشمانی عاشق بهانه تو را دارند.

تقدیم به دو عشق آسمونی که به فاصله ۱۰ سال در یه تاریخ مشترک پرکشیدند.

اسیر نگاه های پی در پی ات شدم

لبخند های شیرین ونقش بستن آن....

بر لبان ات دلمو سپردم به تو .تو که از همه

عاشقتری قول بده بهم عزیزم که ترکم

نکنی دوباره این روز های سخت را با یاد تو

سپری می کنم می خواهم که در دلت نامم

فراموش نکنی دنیای من وتو سبز مثل بهار و

خزانه که در آن با شادی وسرور قدم می زنیم

وبه یکدیگر آرامشی می دهیم هر روز این روزهای

سخت را کنار می زنم تا به تو نزدیکتر ونزدیکتر شوم

واین روزهای جدایی را به عقب بیندازیم ..............

مهر بانم تا ابد دوستت دارم

.

..

آرزو بر جوانان عیب نیست!!!!مگه نه؟.

تکمله: این نوشته دقیقا یک ماه و نیم پیش از آشنایی نویسنده وبلاگ با

همسرشون بوده حالا چرا اینو نوشتم؟ میخوام به دوستان خوبم بگم

هیچوقت هیچ حرفی رو با قطعیت نزنید چون خداست که همیشه

تصمیم گیرنده است و ما بندگان خدا نه اینکه کاره ای نباشیم چون

اینطوری اختیارمون میره زیره سئوال و جبر خودشو نشون میده در

حالیکه خدا جبر و اختیارو به زیبایی در اختیار انسان قرار داده و به

بهترین نحو زندگی ما بنده هاشو اداره می کنه. مطلب دیگه اینکه از این

پس این وبلاگ دو نویسنده داره البته نویسنده همون آقا مصطفی عزیز

هست و مدیریتش به بنده(سوره) سپرده شده است. خوشحال میشم

چون همیشه همراه ما باشید.                                                   

                                سرافراز باشید

گاهی انقدر احساس تنهایی میکنم که دلم نمی خواهد

 اون رو با کسی قسمت کنم

گاهی انقدر درد می کشم که دیگه معنی درد را نمی فهمم

گاهی انقدر به جای خوبی بدی میبینم که دیگه دلم

 نمی خواد خوبی کنم

گاهی آنقدر لحظات برام کند میگذره که دلم می خواد

 زودتر از دست زمان خلاص شوم

اما همیشه اگر تنها تر از تنها شوم باز خدای یکتا هست

 که با منه

شاید درد و رنج میتونه راهی باشه برای بهتر درک کردن

و هر درد تجربه ای را به همراه دارد که اگر خوب

فهمیده باشی از هر شیرینی شیرینتره

چون تو رو یه قدم از بقیه جلوتر می بره و نزدیکتر

 به خدا می کنه

همیشه خوبی وجود داره و ارزش خوبی بالاتر و برتر

 از بدی است

و دل هایی که بی قرار این خوبی ها هستن

سال نو در پناه کردگار عشق. برای آنکه عزیزترین است. می خوام

سال نو وبلاگمو با یه نیایش آرامش بخش نو کنم. امیدوارم به دل

تمامی دوستان بشینه و آرامش زیبایی رو تجربه کنن.

   الهی الهی درمانده ام از دست خویش و به مدد فیض تو محتاجم

   و می دانم که با تو باید گفت و از تو باید خواست

                            که دست لطف تو آنچه افزود نکاست.

   الهی دلتنگم از آنکه در مقدم نسیمهای نوازشگر ملکوت بی شکوفه

   نشسته باشم

                  و در بند بندگی تن

                         در باغ آسمانها را به روی خویش بسته باشم.

  الهی هرکه ام و هرچه ام

                       اکنون رخساره بر خاک نیاز نهاده ام

                                    و چشم امید به درگاه تو گشاده ام.

  الهی هرکه ام و هر چه ام

                      اگر غرقه خیالات و اوهامم

                                اگر فریب خورده ابلیس نفسم

               اگر جان آسمانی را در محاصره هوای نفس فرسوده م

                            اگر نیستم آنچه بودم 

                 اما

                               تو همانی که بودی

      یا غفار          

                         یا غفار       

                                              یاغفار

     راز پوشیده گرچه هست بسی

                                          برتو پوشیده نیست راز کسی

    غرضی کز تو نیست پنهانی

                                         تو برآور که هم تو میدانی

    برکه نالم که دستگیر توئی

                                         درپذیرم که در پذیر توئی

هيچ نمی خواهم...

تنها صدايت را می خواهم تا موسيقی سکوت لحظه هايم باشد ...

نگاهت را می خواهم تا روشنی چشمهای خسته ام باشد ...

وجودت را می خواهم تا گرمای قنديل آغوشم باشد ...

خيالت را می خواهم تا خاطره لحظه های فراموشم باشد ...

دستها يت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشکهايم باشد ....

و تنها خنده هايت را می خواهم تا مرحم کهنه زخمهای زندگی ام باشد ..

آری تنها تو را می خواهم ...

..

د ) : داشتن تو ، حتی برای لحظه ای ، به تمام عمر بی کسی ام

می ارزد . همچون دیوانه ای که لحظه ای داشتن را در تمام رویاهایش باور می کند

و ) : وابسته ی تپش های قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من حیات می بخشد

س ) : سرسپرده ی برق نگاه توام ، لحظه ای که مرا در آغوش گرمت میهمان کنی

ت ) : تک ستاره ی شبهای بی فانوسم شدی روزی که از خدا تکه ای نور طلب کردم

ت ) : تپش های قلبم در گرو عشق توست که در رگهای زندگیم جاریست

د ) : دوری از تو را باور ندارم ، حتی در رویا ، که من ذره ای از وجود عاشقت گشته ام

ا ) : آرام دل بیقرار و عاشقم در چمان روشن تو موج می زند ، وقتی به دریاآراشکهاباشد

ر ) : راز مرگ دلتنگی هایم ، روزیست که دستان گرم تو پناه دستان سرد و بی نصيبم ..

م ) : مهتاب می سوزد ، تا ابد ، در آتش عشقت . که درد را به جان خریده است در بازار عاشقییم می نگری .

زمانه همچون گذریست       باید از این گذر گذشت

نه راهِ پیش داردنه پس       باید از این سفر گذشت

قسمت ما دربدریست       سهم ما خوش باوریست

توی راهِ زندگی                    مقصد ما دربدریست

--------  

فکر راحت نفسی خوش    دل من می طلبد

قفسی با درِِِ باز              ترانه یی از لب ساز 

------

قصه ی شهر فرنگی دروغ بود

ستاره های آسمونش بی فروغ بود

----

فکر راحت نفسی خوش    دل من می طلبد

.

.

کچلم کردی !!!!